Kitesurfing podstawy. Poradnik dla początkujących.

Podstawą Kitesurfingu jest umiejętność podnoszenia latawca (i jego kontrolowanie), oraz start z wody (łapanie prędkości). Istotną umiejętnością jest też body drag, czyli poruszanie się bez deski.

Trzeba jednak wspomnieć że samodzielna nauka kitesurfingu nie ma większego sensu. Nawet jeśli lubisz się uczyć samodzielnie, to na samym początku podstawą są lekcję z instruktorami. Mając już podstawowe umiejętności poruszania się, znajomość tego z jakim sprzętem Ci się najlepiej współpracuje, można próbować uczyć się samodzielnie.

Pod tym kątem kitesurfing jest jeszcze trudniejszy niż surfing, windsurfing itd. W większości przypadków (((surfingu))) lepiej jest zacząć z instruktorem, natomiast w przypadku kitesurfingu, jeśli uda ci się podnieść latawca, to nie sprawia to żadnej satysfakcji, a postępy są wolne. Dochodzi tu oczywiście również bezpieczeństwo, i inne zasady, jak np. to żeby nie plątać się linkami  innymi kitesurferami

Podstawą kitesurfingu jest przede wszystkim umiejętność kontrolowania latawca. To właśnie od jego prawidłowego sterowania zależy bezpieczeństwo oraz możliwość wykonania kolejnych elementów, takich jak start z wody, rozpędzenie deski czy zmiana kierunku pływania.

Jedną z pierwszych umiejętności, których uczy się każdy kursant, jest body drag, czyli przemieszczanie się po wodzie bez deski wyłącznie przy pomocy latawca. Ćwiczenie to pozwala oswoić się z siłą wiatru, nauczyć się kontrolować kierunek oraz odzyskiwać deskę po upadku.

Warto podkreślić, że samodzielna nauka kitesurfingu na początku nie ma większego sensu. Nawet osoby, które zwykle wolą uczyć się samodzielnie, powinny rozpocząć od kilku lekcji z instruktorem. To właśnie wtedy poznaje się zasady bezpieczeństwa, uczy prawidłowego przygotowania sprzętu oraz opanowuje sterowanie latawcem pod okiem doświadczonej osoby.

Przy czym ogólne podstawy, podstawowe terminy, opłaca się poznać przed pierwszą lekcją. Nie jest to konieczne, bo instruktor jest właśnie od tego żeby Cię wszystkiego nauczyć, ale można w ten sposób przyśpieszyć naukę, i szybciej osiągnąć etap w którym kitesurfing daje satysfakcję.

Dopiero po zdobyciu podstawowych umiejętności, takich jak kontrolowanie latawca, body drag, bezpieczny start z wody i znajomość systemów bezpieczeństwa, można rozpocząć samodzielne treningi oraz stopniowo doskonalić technikę.

Pod tym względem kitesurfing jest bardziej wymagający od surfingu i windsurfingu. W surfingu również warto rozpocząć naukę z instruktorem, jednak pierwsze próby można bezpiecznie wykonywać samodzielnie znacznie łatwiej. W kitesurfingu sytuacja wygląda inaczej – nieprawidłowo sterowany latawiec może wygenerować bardzo dużą siłę, stwarzając zagrożenie zarówno dla osoby uczącej się, jak i dla innych użytkowników akwenu.

Dlatego podczas kursu duży nacisk kładzie się nie tylko na technikę pływania, ale także na ocenę warunków pogodowych, przygotowanie sprzętu, korzystanie z systemów awaryjnego wypięcia oraz przestrzeganie zasad pierwszeństwa i zachowanie bezpiecznej odległości od innych kitesurferów.

Na czym polega kitesurfing?

Kitesurfer jest połączony z latawcem za pomocą uprzęży, nazywanej trapezem. Latawiec poruszający się w powietrzu wytwarza siłę, która ciągnie zawodnika po wodzie. Kierunek i moc latawca kontroluje się za pomocą baru połączonego z linkami.

Do zmiany kierunku pływania wykorzystuje się odpowiednie ustawienie deski, pracę ciała oraz zmianę położenia latawca. Początkujący najpierw uczą się sterowania latawcem na lądzie, następnie wykonują ćwiczenia w wodzie bez deski, a dopiero później podejmują pierwsze próby startu.

Początkujący najpierw uczą się sterowania latawcem na lądzie (lub na płytkiej wodzie) , następnie wykonują ćwiczenia w wodzie bez deski (body drag i samoratowanie), a dopiero później podejmują pierwsze próby startu.

9 Podstawowych pojęć z Kitesurfingu:

• Kite – latawiec kitesurfingowy, który wykorzystuje siłę wiatru i napędza kitesurfera.
• Bar – drążek połączony z latawcem linkami. Służy do sterowania latawcem i regulowania jego mocy.
• Deska – element, na którym kitesurfer porusza się po wodzie. Początkujący najczęściej korzystają z deski typu twin-tip, umożliwiającej jazdę w obu kierunkach.
• Trapez – uprząż zakładana wokół pasa lub bioder. Łączy kitesurfera z barem i przenosi większość siły latawca na ciało.
• Okno wiatrowe – przestrzeń, w której może poruszać się latawiec. Jego położenie w oknie wpływa na kierunek i siłę ciągu.
• Strefa mocy – część okna wiatrowego, w której latawiec generuje największą siłę.
• Body drag – przemieszczanie się po wodzie bez deski przy pomocy latawca. Umiejętność ta służy między innymi do odzyskiwania deski po upadku.
• Waterstart – rozpoczęcie jazdy z pozycji w wodzie poprzez odpowiednie ustawienie deski i ruch latawca.
• Quick release – system awaryjnego wypięcia, który pozwala szybko zmniejszyć moc latawca w niebezpiecznej sytuacji.

Są to najważniejsze pojęcia, w dalszej części znajdziesz pełniejszą listę.

Jak wygląda pierwsza lekcja?

Na początku ważne jest określenie kierunku wiatru. Choć często określa to chorągiewka, systemy cyfrowe, i instruktor dobrze wie z której strony wieje wiatr, określanie kierunku wiatru to podstawowa umiejętność którą trzeba mieć.

Na początku ważny jest konkretny rodzaj wiatru – skierowany w stronę plaży, pod kątem. Wiatr od brzegu, w stronę morza, sprawi że wyrzuci Cię na otwarte może (na początku skręcanie czy pływanie pod wiatr jest trudne). Niektóre szkoły, jak Surfpoint.pl posiadają własne motorówki do akcji ratowniczych, ale na ogół nie są one używane na zasadzie „wyciągu narciarskiego”.  

Dobrą praktyką jest rysowanie na piasku linii wskazującej kierunek wiatru. Jest to przydatne gdy kładziemy latawiec na plaży, i nie chcemy żeby on odleciał.  Znając kierunek wiatru, można ustalić bezpieczne miejsce startu (tak żeby było sporo miejsca, zanim w wieje nas w las, skały, czy innych ludzi).

Wiatr skierowany prostopadle do plaży, sprawi że kitesurfowanie będzie krótkie, poza tym nagłe wyrzucenie na plażę też jest niebezpieczne.

Mając większe umiejętności, można pływać przy bardziej niebezpiecznych wiatrach.

Tak więc już widzimy jaka jest najbardziej użyteczna umiejętność: self rescue, czyli samo ratowanie.

Jeśli z jakiegoś powodu wiatr będzie Cię wywiewał daleko od brzegu, poczujesz zmęczenie, stracisz kontrolę i nie będziesz wiedziała co robić, kluczowa jest umiejętność zatrzymania się, oraz powrotu do brzegu.

Dokładną procedurę pokaże Ci Instruktor lub Instruktorka, ale warto wcześniej mniej więcej wiedzieć jak to działa.

Należy w takiej sytuacji zatrzymać się, uruchomić mechanizm quick relase (wypięcie linki, które powoduje opadanie latawca na wodę). Następnie trzeba podpłynąć do latawca, zwijając linki. Latawiec działa jako duży pływak (składa się z napompowanych tub).

Następnie, trzymając przednią tubę latawca, używa się go jak zwykłego żagla (który jest łatwiejszy w kontroli niż latawiec w powietrzu). Trzeba uważać żeby go przypadkiem nie „zasilić”, złapanie go w nieodpowiednim miejscu może sprawić że wzniesie się on w powietrze.

Działa to tylko wtedy gdy wiatr wieje do brzegu. W przeciwnym wypadku, gdy wiatr wieje w kierunku morza, należy po prostu zostać przy latawcu na wodzie, i używać go jako pływaka, do czasu przypłynięcia pomocy. Nie powinno się zbyt długo pływać wpław pod wiatr, ciągnąc cały zestaw (w odróżnieniu od windsurfingu, gdzie można położyć żagiel, położyć się na desce, i wiosłować pod wiatr).

Pierwsze kroki z latawcem:

Na początek, dobrze wiedzieć jak postawić latawiec na plaży (tak żeby on nie odleciał). Latawiec kładziemy prostopadle do kierunku wiatru. Jeśli ułożymy go pod kątem, może on wznieść się w powietrze. Wcześniej oczywiście trzeba go rozłożyć, odpowiednio podpiąć linki itd.

Następnym krokiem jest podniesienie latawca, i sterowanie nim. Część instruktorów pokazuje to stojąc na plaży, część preferuje płytką wodę.

Kolejnym etapem jest łapanie prędkości (będąc jeszcze zanurzonym w wodzie/stojąc na dnie), czyli body drag. Mając te umiejętności, można się uczyć stawiania na desce.

Przed rozpoczęciem kitesurfowania, instruktor pokazuje również działanie systemów bezpieczeństwa Każdy kursant powinien wiedzieć:

• jak wypiąć chicken loop,
• kiedy użyć quick release,
• jak działa leash bezpieczeństwa,
• jak całkowicie odłączyć się od sprzętu w sytuacji zagrożenia.

W przypadku tych wszystkich czynności, nie ma sensu ich opisywać na blogu, bo je i tak pokazuje instruktor, i taki tekst nie byłby po prostu użyteczny.

Okno wiatrowe w Kitesurfingu, jak ono działa?

Okno wiatrowe to przestrzeń, w której może poruszać się latawiec względem osoby sterującej. Ma kształt fragmentu półkuli znajdującej się po stronie, w którą wieje wiatr.

Najprościej wyobrazić je sobie jako dużą tarczę zegara ustawioną przed kitesurferem. Latawiec może poruszać się po jej lewej i prawej stronie oraz nad głową użytkownika. Jego położenie wpływa na kierunek i siłę ciągu.

Pozycje na zegarze

Do opisywania położenia latawca używa się godzin:

• godzina 12 oznacza pozycję bezpośrednio nad głową,
• godzina 9 oznacza skrajną pozycję po lewej stronie,
• godzina 3 oznacza skrajną pozycję po prawej stronie,
• godziny 10–11 oraz 1–2 to pozycje wysoko po bokach okna.

Pozycja na godzinie 12 jest często nazywana zenitem. Latawiec znajduje się wtedy wysoko nad użytkownikiem i zwykle generuje stosunkowo niewielką siłę ciągnącą w bok. Nie oznacza to jednak, że jest całkowicie bezpieczny. Przy gwałtownym podmuchu może unieść osobę w górę.

Krawędź okna wiatrowego

Krawędź okna wiatrowego to jego zewnętrzna część. Latawiec porusza się tam wolniej i zazwyczaj generuje mniej mocy.

Pozycje blisko godziny 9 i 3 wykorzystuje się między innymi podczas startowania i lądowania latawca. Na krawędzi okna łatwiej kontrolować jego siłę niż w jego środkowej części.

Latawiec ustawiony wysoko, w pobliżu godziny 11 lub 1, może służyć do spokojnego oczekiwania przed rozpoczęciem ćwiczenia. Początkujący powinien jednak cały czas obserwować sprzęt i warunki, ponieważ nawet niewielki ruch baru może skierować latawiec do strefy większej mocy.

Strefa mocy

Największa siła powstaje w środkowej i dolnej części okna wiatrowego. Obszar ten nazywa się strefą mocy.

Kiedy latawiec przelatuje dynamicznie przez środek okna, przyspiesza i generuje mocny ciąg. Ruch taki wykorzystuje się na przykład podczas startu z wody. Musi być jednak wykonywany płynnie i pod kontrolą.

Zbyt gwałtowne skierowanie latawca do strefy mocy może spowodować:

• nagłe szarpnięcie,
• utratę równowagi,
• przeciągnięcie użytkownika po wodzie lub lądzie,
• niekontrolowane przyspieszenie,
• zderzenie z przeszkodą.

Z tego powodu początkujący najpierw ćwiczy sterowanie latawcem przy krawędzi okna, a dopiero później wykonuje ruchy przez strefę mocy.

Strefa neutralna

Strefą neutralną nazywa się górną część okna, zwłaszcza okolice godziny 12. Latawiec generuje tam zazwyczaj mniej poziomego ciągu niż w centrum okna.

Określenie „neutralna” może być jednak mylące. Latawiec nadal pozostaje pod wpływem wiatru, a nagły podmuch może zwiększyć jego moc. Nie należy więc traktować pozycji nad głową jako miejsca, w którym można przestać kontrolować sprzęt.

Jak porusza się latawiec?

Latawiec skręca w stronę tej ręki, którą kitesurfer przyciąga bar.

Przyciągnięcie lewej strony baru powoduje skręt w lewo, a przyciągnięcie prawej strony skręt w prawo. Im mocniej i dłużej przyciągana jest jedna strona, tym szybciej latawiec może skręcić.

Ruchy powinny być niewielkie i płynne. Początkujący często wykonują zbyt duże ruchy barem, przez co latawiec gwałtownie przyspiesza i wpada do strefy mocy.

Okno wiatrowe a pozycja użytkownika

Okno wiatrowe zawsze przemieszcza się razem z kitesurferem. Gdy użytkownik zmienia położenie lub kierunek, zmienia się również przestrzeń, w której porusza się latawiec.

Znaczenie ma też rzeczywisty kierunek wiatru. Jeżeli wiatr się zmienia, przesuwa się całe okno wiatrowe. Dlatego przed startem trzeba obserwować nie tylko latawiec, lecz także wodę, chorągiewki, drzewa i inne oznaki kierunku wiatru.

Ćwiczenia związane z oknem wiatrowym podczas pierwszych lekcji kitesurfingu

Na początku kursant ćwiczy zwykle:

• utrzymywanie latawca na godzinie 12,
• przesuwanie go z godziny 12 na 11 i 1,
• spokojne prowadzenie latawca między lewą i prawą stroną,
• zatrzymywanie go w wybranej pozycji,
• wykonywanie niewielkich ruchów w kształcie cyfry 8,
• kontrolowane przeprowadzanie latawca przez strefę mocy.

Celem ćwiczeń jest wyrobienie wyczucia, jak szybko latawiec reaguje na ruchy baru i w których częściach okna generuje największą siłę.

Najważniejsza zasada okna wiatrowego

Im bliżej środka okna wiatrowego i im szybciej porusza się latawiec, tym większą moc może wygenerować. Im bliżej jego krawędzi, tym siła jest zazwyczaj mniejsza.

Zrozumienie okna wiatrowego jest podstawą bezpiecznego kitesurfingu. Bez tej wiedzy trudno prawidłowo wystartować latawiec, kontrolować prędkość, wykonać start z wody i reagować w niebezpiecznej sytuacji.

Z czego składa się sprzęd to kitesurfingu?

Latawiec

Latawiec jest napędem całego zestawu. Jego wielkość dobiera się przede wszystkim do siły wiatru, masy użytkownika i poziomu umiejętności.

Większy latawiec stosuje się zazwyczaj przy słabszym wietrze, a mniejszy przy silniejszym. Nie należy jednak kierować się wyłącznie rozmiarem. Znaczenie ma również konstrukcja konkretnego modelu, długość linek i rodzaj deski.

Dla początkujących najlepsze są latawce stabilne, przewidywalne i łatwe do ponownego podniesienia z wody.

Budowa latawca do kitesurfingu:

Latawiec do kitesurfinu składa się z czaszy (czyli materiału łapiącego wiatr) oraz krawędzi natarcia (pompowanej rury znajdującej się z przodu latawca), to ona nadaje latawcowi kształt. Podczas przenoszenia rozłożonego latawca, łapiemy go tylko i wyłącznie za tę tubę z przodu (nie dotykamy materiału żeby go nie uszkodzić).

Oczywiście budowa latawca jest bardziej złożona, ale na początek wystarczy znać te dwa elementy.

Bar i linki

Bar służy do sterowania latawcem. Przyciągnięcie lub odsunięcie baru wpływa na jego moc, natomiast ruch jedną stroną baru powoduje skręt latawca.

Bar powinien być wyposażony w sprawny system szybkiego wypięcia. Przed każdym wejściem do wody należy sprawdzić, czy linki nie są splątane, przetarte lub nierówno podłączone.

Deska

Najpopularniejszą deską dla początkujących jest twin-tip, czyli konstrukcja umożliwiająca pływanie w obu kierunkach bez obracania deski.

Na samym początku korzysta się z większych desek (i mniejszych latawców).

Trapez (czyli uprząż).

Trapez przekazuje siłę latawca na ciało kitesurfera. Wyróżnia się przede wszystkim trapezy biodrowe oraz siedzeniowe.

Trapez siedzeniowy mniej przesuwa się w górę i może być wygodny na początkowym etapie nauki. Trapez biodrowy zapewnia większą swobodę ruchów i jest popularny wśród bardziej doświadczonych osób.

Najważniejsze jest właściwe dopasowanie. Trapez nie powinien uciskać, przesuwać się ani ograniczać oddychania.

Trapez to jedyny element, którego nazwa nie jest intuicyjna. W przypadku deski czy latawca, sprawa jest oczywista. Jednak w przypadku trapezu, większość ludzi uznałaby że jest to nazwa na bar (kijek do sterowania latawcem), a nie nazwa uprzęży. Geneza nazwy trapez pochodzi z typowo żeglarskiego żargonu. Korzystanie z uprzęży, za pomocą której przypominało się do liny, nazwano trapezem, bo przypominało to cyrkowe sztuczki (gdzie akrobata faktycznie balansował na trapezie).

Pianka, kask i kamizelka

Pianka chroni przed wychłodzeniem, otarciami i częściowo przed uderzeniami. Jej grubość dobiera się do temperatury wody oraz powietrza.

Początkujący powinni korzystać również z:

• kasku przeznaczonego do sportów wodnych,
• kamizelki wypornościowej lub ochronnej,
• odpowiednich butów, gdy dno jest kamieniste albo pokryte muszlami.

Kask nie zastępuje ostrożności, ale może ograniczyć skutki uderzenia deską, sprzętem lub o dno.

W przypadki kitesurfingu, kask jest ważniejszy niż np. w surfingu, windsurfingu itd. Tu więcej czasu spędza się na płytkiej wodzie.

Słownik pojęć kitesurfingowych

Część I. Najważniejsze pojęcia dla początkujących

Podstawowy sprzęt

• Kite – latawiec kitesurfingowy będący źródłem napędu.
• Bar – drążek służący do sterowania latawcem i regulowania jego mocy.
• Trapez – uprząż przenosząca siłę latawca na ciało kitesurfera.
• Twin-tip – symetryczna deska umożliwiająca pływanie w obu kierunkach.
• Directional – deska kierunkowa przypominająca klasyczną deskę surfingową.
• Foil – hydroskrzydło unoszące deskę nad powierzchnię wody.

Sterowanie latawcem

• Okno wiatrowe – przestrzeń, w której może poruszać się latawiec.
• Power zone, czyli strefa mocy – część okna, gdzie latawiec generuje największy ciąg.
• Zenit – pozycja latawca bezpośrednio nad głową, czyli na godzinie 12.
• Krawędź okna wiatrowego – obszar, w którym latawiec zwykle generuje mniej mocy.

Podstawowe techniki

• Body drag – poruszanie się po wodzie bez deski przy pomocy latawca.
• Waterstart – rozpoczęcie jazdy na desce z pozycji w wodzie.
• Relaunch – ponowne podniesienie latawca z powierzchni wody.
• Self-rescue – procedura samoratowania po awarii lub przerwaniu pływania.
• Edge, czyli krawędziowanie – dociskanie krawędzi deski do wody.
• Ślizg – szybkie poruszanie się deski po powierzchni wody.

Bezpieczeństwo

• Quick release – mechanizm awaryjnego wypięcia zmniejszający moc latawca.
• Leash bezpieczeństwa – linka łącząca trapez z systemem bezpieczeństwa.
• Launch – kontrolowany start latawca.
• Landing – kontrolowane sprowadzenie latawca na ziemię.
• Helper – osoba pomagająca przy starcie lub lądowaniu latawca.

Kierunki względem wiatru

• Upwind – kierunek pod wiatr.
• Downwind – kierunek zgodny z wiatrem.
• Hals – kierunek pływania określany względem strony, z której wieje wiatr.
• Prawy hals – pływanie z prawą ręką i prawą nogą z przodu.
• Lewy hals – pływanie z lewą ręką i lewą nogą z przodu.
• Ostrzenie – zmiana kierunku bardziej pod wiatr.
• Odpadanie – zmiana kierunku bardziej z wiatrem.

Warunki na wodzie

• Spot – miejsce popularne lub przeznaczone do uprawiania kitesurfingu.
• Flat water – płaska i spokojna powierzchnia wody.
• Czapowanie – krótka, nierówna fala powstająca pod wpływem wiatru.
• Onshore – wiatr wiejący bezpośrednio w stronę brzegu.
• Offshore – wiatr wiejący od brzegu w stronę otwartego akwenu.
• Side-shore – wiatr wiejący równolegle do brzegu.
• Side-onshore – wiatr wiejący ukośnie w stronę brzegu.
• Szkwal – nagły i silny wzrost prędkości wiatru.
• Gust – krótkotrwały podmuch silniejszego wiatru.
• Węzeł, czyli knot – jednostka prędkości wiatru równa 1,852 km/h.

Część II. Budowa sprzętu

Budowa latawca

• Leading edge, czyli krawędź natarcia – główna pompowana tuba z przodu latawca.
• Trailing edge, czyli krawędź spływu – tylna część materiałowej czaszy latawca.
• Struty – poprzeczne pompowane tuby usztywniające konstrukcję latawca.
• Bridle, czyli uzda – układ krótkich linek łączących latawiec z linkami baru.
• Front lines – przednie linki przenoszące większość siły latawca.
• Pigtail – krótka końcówka służąca do podłączania linek do latawca.
• One-pump – system pozwalający napompować latawiec przez jeden zawór.

Budowa baru

• Chicken loop – pętla, którą wpina się do haka trapezu.
• Depower – system służący do regulowania podstawowej mocy latawca.
• Safety line – linka, na której pozostaje latawiec po awaryjnym wypięciu.

Budowa deski

• Finy – niewielkie stateczniki pomagające utrzymać kierunek jazdy.
• Pady – miękkie podkładki znajdujące się pod stopami.
• Strapy – regulowane uchwyty utrzymujące stopy na desce.
• Rocker – podłużne wygięcie deski widoczne z boku.

Rodzaje trapezów

• Trapez biodrowy – trapez zakładany wokół dolnej części tułowia.
• Trapez siedzeniowy – trapez wyposażony w dodatkowe pasy obejmujące uda.

Część III. Pojęcia dla średnio zaawansowanych

Body drag

• Upwind body drag – przemieszczanie się bez deski pod kątem w stronę wiatru.
• Downwind body drag – przemieszczanie się bez deski zgodnie z kierunkiem wiatru.

Style pływania

• Freeride – rekreacyjne pływanie obejmujące jazdę, zwroty i proste skoki.
• Freestyle – styl skupiony na wykonywaniu technicznych trików.
• Wave riding – pływanie na falach z wykorzystaniem latawca.
• Big Air – styl nastawiony na wysokie i długie skoki.

Manewry

• Transition – manewr polegający na zmianie kierunku jazdy.
• Jibe – płynny zwrot wykonywany głównie na desce kierunkowej.

Technika jazdy

• Hooked-in – pływanie z chicken loopem wpiętym do trapezu.
• Unhooked – pływanie lub wykonywanie trików po wypięciu chicken loopa.

Dobór mocy

• Overpowered – sytuacja, w której latawiec generuje zbyt dużą moc.
• Underpowered – sytuacja, w której latawiec generuje zbyt małą moc.

Część IV. Pojęcia zaawansowane

Triki

• Backroll – obrót ciała w tył wykonywany podczas skoku.
• Frontroll – obrót ciała w przód wykonywany podczas skoku.

Zaawansowane systemy podpięcia

• Suicide leash – sposób podpięcia leasha używany głównie podczas trików unhooked.

Bonus: latawce treningowe (tańsze, ćwiczenia na sucho)

Istnieją latawce treningowe, służące tylko i wyłącznie do zabawy na lądzie (czyli tak jak to jest w przypadku wszystkich tradycyjnych latawców). Są mniejsze, tańsze (kosztują od 100 zł do kilkaset zł, a nie parę tysięcy), i nie można ich używać jako napędu. Choć przy mocniejszym wietrze, mogą pociągnąć człowieka.

Latawiec treningowy pozwala wyćwiczyć niemal wszystkie podstawy sterowania:

• wyczucie okna wiatrowego,
• utrzymywanie latawca na godzinie 12,
• płynne skręcanie,
• wykonywanie ósemek,
• kontrolowanie prędkości ruchu latawca,
• pracę rąk bez patrzenia na bar,
• przewidywanie zachowania latawca przy podmuchach wiatru.

Po kilku godzinach ćwiczeń większość osób znacznie lepiej rozumie, jak zachowuje się latawiec. Dzięki temu pierwsze lekcje na wodzie są zwykle łatwiejsze.

Trainer kite pomaga nauczyć się sterowania latawcem i zrozumieć okno wiatrowe, ale nie zastąpi kursu. Nie nauczysz się na nim pracy z trapezem, body dragu, waterstartu, pływania na desce ani procedur bezpieczeństwa. Mimo to, jeśli chcesz wcześniej uczyć się samodzielnie,  warto go kupić, ponieważ wcześniejsze ćwiczenia mogą wyraźnie ułatwić pierwsze lekcje. Pod warunkiem że lubisz po prostu puszczać latawiec.